Het dagboek van Nurdius Maximus in Egypte is het tweede boek van Tim Collins over een jonge Romeinse 'nerd' die ervan droomt om een gladiator en de grootste held uit de Romeinse geschiedenis te worden om aan de spot van zijn vrienden te ontkomen. Hij reist met Caesar naar Egypte, waar hij vriendschap moet sluiten met de jonge farao om geleend geld terug te krijgen. Caesar wordt verliefd op de zus van de farao, Cleopatra, en jaagt farao Ptolemaeus weg.
Dit dagboek over de voorvallen van Nurdius in Egypte oogt mooi, met een harde kaft, maar mist inhoudelijk elan. Allicht zal er gretig naar gegrepen worden in de klasbibliotheek als er verplicht lezen op het programma staat, maar dat zal eerder zijn omwille van de zeer ruime en weinig bevattende bladspiegel dan de inhoudelijke rijkdom. De teksten zijn grappige situatieschetsen die lezen als (flauwe) mopjes, maar diepgaande jeugdliteratuur kan je het zeker niet noemen. De zinnen zijn kort, eenvoudig en in zekere zin wat kinderlijk.
Een vol blad van dit dagboek komt qua tekst grosso modo overeen met een kwart blad van een regulier boek, of zelfs minder. De lay-out doet wat 'Geronimo Stilton'-achtig aan, met een informeel lettertype, rijkelijk gebruik van hoofdletters, doorhalingen en andere typografische 'hoogstandjes'. Zowat elk blad wordt opgesmukt met jong ogende, maar daarom niet altijd even spitsvondige, zwart-wittekeningen.
Het dagboek van Nurdius Maximus in Egypte mist de diepgang, originaliteit en snedigheid. Deze Nurdius Maximus geeft veeleer de indruk van een stream of consciousness van een wat verveelde auteur die maar opschrijft wat in hem opborrelt, zonder veel verhaallijn — maar dan wel kolderiek.
Een boek dat weinig om het lijf heeft. Vergelijk het met cola: niet verheffend, maar geliefd bij de doelgroep. [Jurgen Demeester]

De eigenwijze Romeinse puber Nurdius reist met Caesar naar Egypte waar hij vriendschap moet sluiten met de jonge farao. Caesar wordt verliefd op diens zus Cleopatra en verjaagt de farao. Hij geeft Nurdius de opdracht de lopende zaken te regelen. Via dit tweede dagboek* van Nurdius komen we veel te weten over Egypte in de tijd van Caesar. Het taalgebruik van Nurdius is van deze tijd en zijn avonturen zijn bij wijle hilarisch. De grappige, gekke gebeurtenissen volgen elkaar in snel tempo op, waardoor de aandacht gevangen blijft. De komische zwart-wittekeningen sluiten perfect aan bij het vaak kolderieke verhaal. Achter in het boek worden de Romeinse cijfers en een aantal Egyptische begrippen verklaard. Het biedt met dit alles een leuke kennismaking met het Egypte uit de tijd van Caesar en Cleopatra. Door de vorm, het dagboek van een impulsieve puber, hoeft de historische werkelijkheid niet helemaal kloppend te zijn, maar deze is wel min of meer geënt op de grote gebeurtenissen in die tijd. Vanaf ca. 10 jaar.

Nurdius Maximus, een naar eigen zeggen Romeinse held van twaalf jaar, mag samen met Julius Caesar op missie naar Egypte. De zware taak die op zijn schouders rust, is de volgende: overtuig farao (en leeftijdsgenoot) Ptolemaeus ervan om zijn schuld aan Rome te vereffenen. Is deze opdracht haalbaar voor onze onhandige held Nurdius?
Nurdius is ervan overtuigd dat Caesar denkt dat hij ooit een grote Romeinse held gaat worden. Hij wil Caesar absoluut niet teleurstellen! Echter, hoe meer moeite Nurdius doet, hoe makkelijker hij blundert ... De taak volbrengen wordt een echte ‘mission impossible’. Waar hij wel in slaagt is het koppelen van Caesar aan Cleopatra. Uiteindelijk lukt het Nurdius om weer heelhuids thuis te raken, wat aangezien de omstandigheden al een hele prestatie is! Misschien moest hij het ook zo ver niet gaan zoeken om een echte held te kunnen zijn?
Het is een vrolijk dagboek vol grappige belevenissen van Nurdius Maximus, een tiener uit Rome die zichzelf wat overschat. Ondertussen steken de lezers iets op over de levensstijl van een farao, het leven van Egyptenaren in die tijd, het feit dat cultuurverschillen al even lang bestaan als er verschillende culturen zijn, ... Onze Romeinse held weet al zijn bevindingen op een hilarische manier te vertellen en te tekenen in zijn dagboek.
Het boek leest ongelooflijk vlot. De lay-out zorgt ervoor dat je het idee hebt dat je een dagboek op papyrus aan het lezen bent. Het lettertype lijkt dat van handgeschreven tekst maar blijft ondertussen duidelijk leesbaar. Leuk zijn de aantekeningen bij de tekeningen; die maken het geheel nog grappiger.
Achteraan in het boek wordt nog wat extra informatie gegeven over onderwerpen die in het verhaal ter sprake komen. Een grappig en leerrijk boek voor tieners van vandaag.